سايت رسمی هواداران باشگاه شن سا اراک

یاد آلومـــــینیوم بخـــــــــیر

آلومینیوم یادت بخیر. چرا اینو میگم ؟؟ چون سال گذشته یکی از سالهای پر غرور و پر افتخار اراک و هواداران بود. تیمهای مختلف . رشته های مختلف . لیگهای مختلف وای چه روزهایی بود هرهفته مسابقه هر هفته بازی از این سالن به اون سالن چقدر سرمان شلوغ بود چه حالی میکردیم افسوس افسوس و صد افسوس .

اما مسئولان ایرالکو خیانت بزرگی به ورزش اراک کردند چون به قول دوستان که مثالی زده بودند منم مثالی میزنم. کار آلومینیوم اینگونه بود که انگار شخصی رو از ته چاه داشتند نجات میدادند تا لبه دهانه چاه آوردند ولی یکهو دوباره ولش کردند رفت ته چاه تا دیگه حتی اون یک مقدار رمقی هم که داشت از بین برود فکر کنم این بهترین مثال عمرم برای ورزش بود.

در بازی با کوثر لرستان چقدر ما داخل استادیوم حرص خوردیم و حسرت خوردیم تیم پارسال همه رو لوله میکرد به جزء حالا چند بازی که افت کرد ولی تیم امسال همه رو سفید بخت میکند. شاید مهره های خوبی داشته باشیم خیلی از تیمها با نفرات کاملا بومی و کاملا گمنام نتایج خیره کننده ای گرفته اند مثل همان سپاهان نوین دوسال پیش. ولی ما تیممان دور بسته شد بدنسازی هم نداشت وقت درست حسابی نداشت مهره های خوب فصل قبلش رو هم از دست داد. مربی ما برای این لیگ در قیاس با گرگهای باران دیده ای چون کریمی. دست نشان و..... بسیار جوان کم تجربه و مانند بره ای جوان است.

متاسفانه بعد از هشت سال سابقه لیگ یک بازهم امسال باید بگوییم بابا هنوز اول راهییم تیم نوپاست. شاید هم حق با بازیکنان و مسئولان باشگاه باشد که همه چیز را در دقیقه ۹۰ تحویل گرفتند و ما هم باید همچنان صبر کنیم و زجر بکشیم تا به آرزوی دیرینه مان برسیم البته شاید روزی.

تیم دربازی با کوثر خیلی موقعیت از دست داد آنقدر که اعصاب همه را خراب کردند حتی عده ای زیر لب به بازیکنان فحش می دادند و عده ای تا توپ به بازیکنی میرسید و موقعیت گلی جور میشد با حالت التماس می گفتند بزن بزن دیگه جان مادرت بزن. ببین کار به کجا کشیده که تیم ته جدولی امسال و هفت تایی پارسال ما را اذیت میکنه و هواداران را به التماس میندازه واسه گل زدن بچه ها.

حالا بازهم میگم آلومینیوم کجایی که یادت بخــــــــــــــــــــــــــیر

علی طایی ـ طبال استادیوم شنبه ۲۳/۸/۱۳۸۸ ساعت ۰۴:۰۰ بامداد

چت روم